Lanet olası hayat! En acı ve kırıcı olan şey, hu hayatın acılara karşılık olarak mükafatla sonra ermemesi. Operadaki gibi zaferle değil, ölümle son bulacak olması.
Lanet olası hayat! En acı ve kırıcı olan şey, hu hayatın acılara karşılık olarak mükafatla sonra ermemesi. Operadaki gibi zaferle değil, ölümle son bulacak olması.
Bilinçaltımıza kötülüğü işliyorlar sanki.
Oysa doğaya bak—çiçekler, böcekler, rüzgâr…
Hiçbiri nedensiz zarar vermez.
Kötülük, insanın insana öğrettiği bir şeydir.
Ve biz bunu normal sanmaya başladık.
Bir köpek öldüğünde üzülmeyi biliyoruz,
ama bir...
Bilinçaltımıza kötülüğü işliyorlar sanki.
Oysa doğaya bak—çiçekler, böcekler, rüzgâr…
Hiçbiri nedensiz zarar vermez.
Kötülük, insanın insana öğrettiği bir şeydir.
Ve biz bunu normal sanmaya başladık.
Bir köpek öldüğünde üzülmeyi biliyoruz,
ama bir insan öldüğünde bazen susuyoruz.
Oysa yaşam, kimsenin mülkü değil.
Kimse hayatı yaratmadı—ama herkes onu yok edebiliyor.
Bilmedikleri bir şey var:
İyilik, yok edilemez.
Bastırılır, unutulur, kirletilir belki…
ama hep oradadır.
Ve bir gün,
insan onu hatırlamak zorunda kalacak.
Akıl, hayvanlar ve insanlar arasında keskin bir sınır çizer, insandaki ilahi yöne ışık tutar, hatta bir dereceye kadar gerçekte var olmayan ölümsüzlüğün yerini tutar. Buradan yola çıkarak şunu söyleyebilirim ki akıl, elimizde
olan yegane zevk...
Akıl, hayvanlar ve insanlar arasında keskin bir sınır çizer, insandaki ilahi yöne ışık tutar, hatta bir dereceye kadar gerçekte var olmayan ölümsüzlüğün yerini tutar. Buradan yola çıkarak şunu söyleyebilirim ki akıl, elimizde
olan yegane zevk kaynağıdır. Etrafımızda akla dair hiçbir şey görmüyor, duymuyoruz, bu da zevkten mahrum olduğumuz anlamına geliyor.
Her türlü zorbalığın toplum tarafından makul ve yerinde bir gereklilik olarak karşılandığı, beraat kararı gibi her türlü merhamet göstergesinin toplumda tatminsizlik ve intikam duyguları uyandırdığı bir dünyada adaleti düşünmek gülünç değil midir?
Her türlü zorbalığın toplum tarafından makul ve yerinde bir gereklilik olarak karşılandığı, beraat kararı gibi her türlü merhamet göstergesinin toplumda tatminsizlik ve intikam duyguları uyandırdığı bir dünyada adaleti düşünmek gülünç değil midir?
