Günah insanın yüzüne vurur ; gizlenmez.
“Şu an, bir yerlerde iki insan doğdu bile!” Yeri bu kadar çabuk doldurulabilen başka bir canlı bilmiyorum.
"İki şey: aşk ve şiir mutsuzlukla beslenir biri biri ona dönüşür"
…sevgisini de yüreğimden söküp atabilseydim. Fakat galiba bunu imkân olmayacak. Kalbim çarptığı müddetçe bu damar böyle durmadan sızlayıp duracak.
“Kitap okumazsan, kitap okuyanlar tarafından kitap gibi okunursun.”
Uyuyor. Tuhaf bir kaderi olmasına rağmen yaşadı Meleğini kaybedince ölüp gitti İşler kendiliğinden olup bitti Tıpkı gündüzün yerini gecenin alması gibi.
Geçecek dedikleri hiçbir şey geçmeyecekti.
Bu dünyadan insanlar göçüp gider ama yaptıkları iyi şeyler kalır.
"Bazen geçmiş gömülmeyi istemez. Yoksa insanlar tarihi incelerler miydi?"
Öyle bir savaş vardı ki içimde dostum, Uyku girmiyordu gözüme.
İnsan aşık olduğunda işe önce kendini kandırmakla başlar, sonra da başkalarını kandırır.
Sizin rüyanızın bittiği noktada benimki başlıyor.
İnsanların kalplerinde fazla gerginlik, fazla öfke, fazla intikam hırsı var. Kalplerimize bakıyoruz ve orada ne buluyoruz? Zamanın en fazla hafiflettiği ama için için yanmaya devam eden öfke.
Hem sonra kıskanmak hem kendini, hem de onu küçük düşürmek demektir.
“O kadar küçücük yaratıklardır ki sen çok yakından bakmazsan bir karıncayı göremezsin.”