İnsanın bu dünyadaki rızkı ölünce kesilir derler, lakin ölüm ebedi bir rızkın kapısıdır, hatta bazen rızkın kendisidir.
Bak insanla birlikte Yaşamda kirlendi
Bu dünya bolluk, dirlik, düzenlik dünyası değil... Hiç kendini aldatma. Rahat da yoktur bu dünyada, onun için, sakın tembelleşme.
"Biliyorsun zorunluydum." "Bilmiyorum. Bildiğim insanın âşık olduğu birini zor durumda bırakıp gitmeyeceği."
Alıntılarla kitap özeti. "Bitirdim ben... Koydum lavtamı kenara. Mor üçüller arasında Gölgeler asılı durdukça Şakımak da sona erdi, şarkılar da. Bitirdim ben... Koydum lavtamı kenara. Eskiden bülbüller gibi erken, Çiy düşmüş çalılarda...
İçimde kök salıp derinleşen sancılarla baş edeyim derken gücüm tükenmişti.
Ruhu yaralıydı, belli ki.
“En kötü şey, birine yük olmak
Ölümle ittifak yapan hiçbir dava haklı olamaz
Kendi masalımıza, çocuklar kadar kanmaya hazırdık. Belki daha fazla.
Ama eğitimin amacı da bu zaten: Her şeyi zevk haline getirmek.
asıl dâva kendimizle kendimiz arasındadır.
O yüzleşmekten yanaydı, ben unutmaktan; o meselenin üzerine üzerine gitmekten yanaydı, ben kaçmaktan; o hep yola çıkmaktan yanaydı, ben saklanmaktan.
Aşk insanın yüreğini yumuşatır; daha iyi bir insan olmasını sağlar.
… kıskançlığın insanı aşağılayan ve küçük düşüren bir duygu olduğunu kabul ederim ve hiçbir zaman bu duyguya kendimi kaptırmam; fakat ceza görmeden çiğnenmesi mümkün olmayan malum terbiye kuralları vardır.