Bekledim... Beklerim... Bekliyorum...✨💛
“insan, anladığı ve anlaşıldığı insanla çiçek açar…”
Dostoyevski, Suç ve Ceza kitabında: “Herkesin, gidebileceği bir yeri olmalı” der ve ekler: “Çünkü öyle bir an olur ki, insanın mutlaka bir yere gitmesi gerekir.”
Uyan uykudan gönlüm uyan
Bomboş koca dünya, Döner durur hep tersine, İstersin azalsın yükün, Ağır agir omuzları düşer yerlere Anla derdini kimseler dinlemez, İşine geleni bilir herkes, ...
_Gitmemiz gereken yerde gitmediğimiz için parçalandık. Kalbimizin “yürü” dediği anlarda yerimizde kaldık. Susmamak gereken yerde sustuk; kırıldık ama belli etmedik, eksildik ama itiraz etmedik. Zamanla bu sessizlik bizi asla korumadı, aksine...
_*Çok güzel şeyler olsun demiyorum ama bazen de uyandığıma değsin istiyorum..."*_
Ben sana hep üşüyordum, Çünkü kıştım. Nakıştım, bakıştım. İnkâr etmiyorum da bunu Seni sevmek gibi büyük işlere kalkıştım. Ve lütfen inkâr etme, Sana en çok ben yakıştım... -Özdemir Asaf
Kışı sevmem ben, Damı akan evler, ayakkabısı delik çocuklar.. Ocağı yanmayan analar, Utanan babalar gelir aklıma. ~Nazım Hikmet~
Bir sabah “ben bunu böyle taşımak istemiyorum artık” dediğin anda, bir cümleyi yarım bırakmamaya karar verdiğinde ya da bazı şeyleri bırakabildiğinde başlar yeni başlangıçlar. Başlangıç sayıda değil, başlangıç sensin✨
Kaybetsem bile herşeyi. Bu aşkı yırtar giderim. Sinsice olmaz gidişim. Kapıyı çarpar giderim.. Sana yazdığım şarkıyı. Sazımdan söker giderim.. Ben ağlayamam bilirsin. Yüzümü döker giderim....
Kime güvendiysem kırdı kalbimi. Canım bildiğime bile dargınım... 🥀
Nasılsa gelirsin, ben hep ihtiyaç duyduğunda tükettiğin suyum
Ama yine sensiz yapamıyorum Sen yokken ben hep ağlıyorum Kör olası gözlerim her yerde seni arıyor Sensizim dön gel, çıldırıyorum
Bazen ruhunun yorgunluğu bedeninden çıkıyor insanın