"Muazzam bir ihtimalsin. Gökyüzüne dokunmak gibi. Tüm maviliklerin sahibi olmak gibi. Hani nasıl desem 'mutlu olmak' gibi..

Her savaşta; yalnız savaşanlar ölmez, onlardan çok savaşmayanlar ölür. Çocuklar, kadınlar, yaşlılar da ölürler… ~ Yaşar Kemal

Her şey bir anda bitmez, yavaşça çekilir hayattan. Bir ses susar önce, sonra anlamı. Aynı sokaktan geçersin, ama kimse seni tanımaz— çünkü sen de artık orada değilsindir. Bir isim düşer içinden, yerine sessizlik yerleşir. Beklemek...

Her şey bir anda bitmez, yavaşça çekilir hayattan. Bir ses susar önce, sonra anlamı. Aynı sokaktan geçersin, ama kimse seni tanımaz— çünkü sen de artık orada değilsindir. Bir isim düşer içinden, yerine sessizlik yerleşir. Beklemek azalmaz, sadece yön değiştirir. Ve insan anlar: kaybetmek, gitmek değildir geriye hiçbir şey bırakamamaktır. Yazan: Eva

Şehir uyurken bazı sokaklar uyanık kalır; çünkü bir zamanlar biri oradan geçmiştir ve asfalt hâlâ onu unutmamıştır. Yazan: Eva

… Düşüncemizin katlanması mı güzel, Zalim kaderin yumruklarına, oklarına, Yoksa diretip bela denizlerine karşı Dur, yeter! demesi mi? Ölmek, uyumak sadece! Düşünün ki uyumakla yalnız Bitebilir bütün acıları yüreğin, Çektiği bütün kahırlar...

… Düşüncemizin katlanması mı güzel, Zalim kaderin yumruklarına, oklarına, Yoksa diretip bela denizlerine karşı Dur, yeter! demesi mi? Ölmek, uyumak sadece! Düşünün ki uyumakla yalnız Bitebilir bütün acıları yüreğin, Çektiği bütün kahırlar insanoğlunun. Uyumak, ama düş görebilirsin uykuda, o kötü! Çünkü o ölüm uykularında, Sıyrıldığımız zaman yaşamak kaygısından, Ne düşler görebilir insan, düşünmeli bunu. Bu düşüncedir uzun yaşamayı cehennem eden. Kim dayanabilir zamanın kırbacına? Zorbanın kahrına, gururun çiğnenmesine, Sevgisinin kepaze edilmesine, Kanunların bu kadar yavaş Yüzsüzlüğün bu kadar çabuk yürümesine. Kötülere kul olmasına iyi insanın Bir bıçak saplayıp göğsüne kurtulmak varken, Kim ister bütün bunlara katlanmak Ağır bir hayatın altında inleyip terlemek, Ölümden sonraki bir şeyden korkmasa, O kimsenin gidip de dönmediği bilinmez dünya Ürkütmese yüreğini? Bilmediğimiz belalara atılmaktansa Çektiklerine razı etmese insanı? Bilinç böyle korkak ediyor hepimizi: Düşüncenin soluk ışığı bulandırıyor Yürekten gelenin doğal rengini. Ve nice büyük, yiğitçe atılışlar Yollarını değiştirip bu yüzden Bir iş, bir eylem olma gücünü yitiriyorlar. …

"Ben çiçeklerin samimiyetine inanıyorum. İster tenekeye ekin, ister en pahalı saksılara... Emeğiniz kadar güzelleşiyorlar..."

Benimle yaşlansana? Kitap okurum, çay demler, şiir yazarım sana. Ha bir de şükrederim Sonra gözlerine bakar "amin" derim. Amin, bugün de gördüm seni...

"Ama ne güzel sevene denk gelmek. Tam toprağında kuruyup giderken, bir yağmurun yağdığını hissetmek."