Halk hiçbir zaman mağdurun yanında olmaz. Halk güçlüyü ve diktatörü sever. Gücün dini, imanı, demokrasisi ve ahlakı etiği olmaz Gücün tek ideolojisi serveti ve iktidarı elinde tutmasıdır. Adil devlet ütopyadır. İktidarlar mazlumlar eliyle kurulur...
Eğer birinden hiçbir şey beklemezsen, hayal kırıklığına uğramazsın. [Sylvia Plath] Beklentin / duan Allaha olsun, insanoğlu nankör, çıkarı kadar..
"Kader, harekete geçmeyen kişiye asla yardım etmez." [Sabahattin Ali] Demek ki; kaderimiz elimizde ve kader, gayrete aşıktır.
Kendini ihmal ederek kimseye iyi gelemezsin... 🤔 İlim ilim bilmekdür, İlim kendini bilmekdür, Sen kendini bilmezsen, Ya nice okumakdur..
Pessoa şöyle diyor: "Bizi en çok yoran şey, sevilme isteğidir." Evet, insanız aciziz, sevgi ve ilgi bekleriz ama bu istek ölçülü ve dengeli olmalı, aşırı olmamalı, sınırı aştığımız her şey bize zarar.
“Üslup ruhun, kalbin, zihnin öyle aynası ki üslûbunu sevmediği insanı da sevemiyor insan. Üslup her şeyi sızdırıyor. Bilgeliği, iyiliği, riyayı, sahteliği, kibri, kötülüğü, art niyeti, sevgiyi her şeyi. İnsan birini sevmeye üslûbundan başlıyor..”
"Sevinince toprağa, üzülünce göğe bakın. Yerde tevâzu, gökte ferahlık vardır." [Hz. Muhammed (sav)]
Gittiğiniz her yere götürün bu cümleyi; “Fazlasını verdiğiniz hiçbir yerde kıymetiniz bilinmez.” Denge önemli: verilen kıymet kadar kıymet verilmeli..
Tolstoy’un dediği gibi: “İnsanın gerçek gücü, yalnız kaldığında ortaya çıkar.”
“İnanmaya ihtiyacımız var; berrak gökyüzüne, çimenlere, kuş seslerine inanmaya ihtiyacımız var. Muhabbete, aşka ve sevgiye, yarınlara inanmaya ihtiyacımız var. Bize tekrar inanmayı hatırlatacak cümlelere ihtiyacımız var..”
Bir nasihat ; "Batmayacağına inanarak suya bas, yürür gidersin. Mucize yürüyebilmen değil, inanabilmendir"
Erzurumlu ibrahim Hakkı'nın dediği gibi; “Harabat ehlini hor görme, Defineye mâlik viraneler vardır.”
"Kalabalığı takip eden kişi genellikle kalabalığın ötesine geçemez. Yalnız yürüyen kişi ise muhtemelen daha önce kimsenin gitmediği yerlere varacaktır." [Albert Einstein]
Dünyada herkesten çok kendini sev, çünkü dünyada her şey kişisel çıkara dayalıdır... [Suç ve Ceza | Fyodor Dostoyevski]
BİR GÜRÜLTÜ ÇAĞI.. Birbirimizi bir türlü duyamıyoruz. Fiziksel gürültü, Ruhun gürültüsü ve isteklerin. Oysa Sessizlik nede güzel. Sessizlik Şifadır.Dünyayı ve insanları daha iyi duymadır. Sessizlik olmadan anlayamayız, dinleyemeyiz birbirimizi......