Ortada bir sorun olduğunu hissetiğinde yüreğinin içine bak. Rahat hissediyorsan doğru yoldasın. Yüreğin senin kıstasındır. O rahatsız olmuşsa demekki yolunu değiştirmen gerekiyor; bir şeyler doğru gitmemiş, bir şeyler yoldan sapmış. Yüreğin senin...

Ortada bir sorun olduğunu hissetiğinde yüreğinin içine bak. Rahat hissediyorsan doğru yoldasın. Yüreğin senin kıstasındır. O rahatsız olmuşsa demekki yolunu değiştirmen gerekiyor; bir şeyler doğru gitmemiş, bir şeyler yoldan sapmış. Yüreğin senin kılavuzundur. O doğayla tam bir uyum içinde olduğunda, yüreğinin içinde güzel bir dans ve müzik vardır. Doğadan uzaklaştığında ise müzik gürültüye dönüşür, dans aksar. Bunlar yüreğinin, doğru yolda olup olmadığının farkına varman için sana gönderdiği işaretler, konuştuğu dildir. Başka birinin kılavuzluğuna ihtiyacın yok. Senin kılavuzun kendi içindedir. OSHO 🙏🏽💚

Fikrini değiştirimeyenler, hiçbir şeyi değiştiremezler. Önyargılarından kurtulamanyanlar, hiç bir insanı anlayamaz... Bernard Shaw

''Sanat ve yalnız sanat; gerçeğin elinden ölmemizi engelleyecek bir şey varsa o da sanattır.'' (Nietzsche)

İyileşmek mi? Ama ben hasta değilim ki, kırık döküğüm. Aynı şey değil, anlıyor musun? Frida Kahlo

“Her sabah dünya yeniden kurulur! Her sabah şartlar yeniden oluşur. Her gece kader, ihtimalleri yeniden düzenler. Dün olmayan bugün olabilir hale gelir, bugün olabilen yarın olamayabilir.” Her Şey Beyinde Başlar Mümin Sekman

MART AYI OKUDUKLARIM! 📚 13 kitap, 1.959 sayfa ve bir ayın karanlık yüzü… Mart’ta edebiyatın en tekinsiz köşelerinde gezdim. 🖤📚 Bu ayın okuma listesinde bir araya gelen kitaplar, sanki kendi aralarında gizli bir anlaşma yapmış gibiydi: hepsi de...

MART AYI OKUDUKLARIM! 📚 13 kitap, 1.959 sayfa ve bir ayın karanlık yüzü… Mart’ta edebiyatın en tekinsiz köşelerinde gezdim. 🖤📚 Bu ayın okuma listesinde bir araya gelen kitaplar, sanki kendi aralarında gizli bir anlaşma yapmış gibiydi: hepsi de insan ruhunun en ıssız, en çıplak, en karanlık hallerine ayna tutuyordu. Mart ayında okuduklarımı topladığımda karşıma çıkan tablo tam anlamıyla “yoldan çıkmış” bir edebiyat haritası oldu. 🗺️ Agustina Bazterrica’nın iki kitabı bu listede yan yana duruyor: Değersizler ile insanlığını yitirmiş bir dünyada nefes almaya çalışırken, Leziz Kadavralar etin, şiddetin ve sınırların ötesine geçen bir distopya. Bazterrica’nın kalemi insanı önce titretiyor, sonra düşünmeye zorluyor. 🥩🧠 Alexandre Seurat’nın Sakar’ı minimalist ama vurucu diliyle adeta içe çökerken; Eliza Victoria’nın Sakinler’i gotik atmosferiyle bir evin sırlarını kanımın donma noktasına kadar getirdi. Guadalupe Nettel’in Yoldan Çıkanlar’ı ise ruhun çatlaklarından sızan bir ışık gibi: deliliğin, takıntıların ve aidiyetsizliğin şiirsel bir anatomisi. 🌪️ Japon edebiyatının tekinsiz yüzüyle tanışmama Saou Ichikawa’nın Kambur’u ve Hiroko Oyamada’nın Çukur’u vesile oldu. Sıradanlığın içindeki gerçeküstü korku, bu iki kitapta farklı şekillerde karşıma çıktı. José Revueltas’ın Hücre’si ise Meksika’nın o sert, politik ve varoluşçu gerilimini yüzüme çarptı. Coğrafyalar farklı olsa da “mahsur kalma” hissi bu dört kitabın ortak paydasıydı. Listede beni en çok sarsanlardan biri Jorge Barón Biza’nın Çöl ve Tohumu oldu. Aile travmasını çıplak bir gerçeklikle, neredeyse belgesel soğukluğunda anlatan bu metin, “edebiyatın sınırı nedir” sorusunu yeniden sordurdu. Gianrico Carofiglio’nun Sabahın Üçü ise tüm bu karanlığın içinde soluklanmak için biçilmiş kaftandı; sade, derin ve insana dokunan bir anlatı. ☕️ Jean Teule’nin İntihar Dükkanı’nı yıllar sonra tekrar okudum. Karamsarlığı mizahla bu kadar dozunda harmanlayabilen başka bir kitap var mıdır bilmiyorum. Moralinizi bozmak ile gülümsemek arasında gidip gelen bir başyapıt. Magda Szabo’nun Katalin Sokağı Macar edebiyatının büyük isminden savaş sonrası dönemde dostluk, ihanet ve kayıp üzerine öyle bir roman ki, sanki her şey dün olmuş gibi çarpıyor içimize. Ve Malka Adler’in Auschwitz’de İki Kardeş’i… İsrail’deki kardeşlerin gerçek hikâyesi. Travmanın sonraki nesillere nasıl aktarıldığını, suskunluğun bir hayatta kalma stratejisine nasıl dönüştüğünü anlatan bu kitap, tüm listeyi tamamlarken beni paramparça etti. 🕊️ Mart ayı boyunca toplam 13 kitap, 1.959 sayfa okudum. 📖 Sayfa sayısı belki az gibi görünebilir ama içerik olarak ağırlığını fazlasıyla hissettiren bir aydı. Bu liste, “rahat okumalar” arayanlar için değil; edebiyatın karanlık odalarında kaybolmak, sınırlarını zorlamak ve bir kitabın bitiminde uzun uzun düşünmek isteyenler için. Siz bu ay hangi kitaplarla boğuştunuz? Yoksa siz de benim gibi ruhunuzu biraz hırpalayacak metinler mi arıyorsunuz? Yorumlara yazın, birbirimize yeni tekinsiz keşifler yapalım. 👇🏻 #MartAyındaOkunanlar #13Kitap #Edebiyat #OkudumBitti #AgustinaBazterrica #KaranlıkEdebiyat #Distopya #GuadalupeNettel #JorgeBarónBiza #KitapTavsiyesi #KitapKurtları #Okumaİlhamı #EdebiyatSeverler #Kitaplık #ŞiddetleTavsiyeEdilir #OkumakHayattır 🖤📚

“...Sakın dünya hayatı sizi aldatmasın...” Fâtır / 5

İnsana kol yerine kanat verilseydi bana uçmak yerine çırpınmak düşerdi. O yüzden ben kuşları yargılayamam...

"Aşklar da bakım istiyor öğrenemedin gitti"

İnsanın yüreğindedir sevgi, varsa onu belli eder.

Zaman zaman senden uzaklaşmak isteyişimin boşuna olduğunu biliyorum. Artik kendimden bile kaçabilirim. Fakat senden asla. Ümit Yaşar Oğuzcan.

Ah o gözler... Saçıyor ruha ölüm, Kalbe elem... HÜSEYİN NİHAL ATSIZ

Sonunda yaşamak icin bir nedenim vardı... Sen

Beni affet... Kaybetmek için erken, sevmek için çok geç... — AHMET HAMDÍ TANPINAR

Beyaz Sayfadaki Tek Leke: Kaosun İçinden Zarifçe Çıkmak Bazen hayat seni hiç ait olmadığın bir sahnenin ortasına iter. Sen sessizce kendi yolunda yürürken, bir bakmışsın ki başkalarının yarattığı o toz dumanın, o bitmek bilmeyen kaosun tam...

Beyaz Sayfadaki Tek Leke: Kaosun İçinden Zarifçe Çıkmak Bazen hayat seni hiç ait olmadığın bir sahnenin ortasına iter. Sen sessizce kendi yolunda yürürken, bir bakmışsın ki başkalarının yarattığı o toz dumanın, o bitmek bilmeyen kaosun tam ortasındasın. Etrafındaki insanlar kapkara bir mürekkep denizinde yüzerken, senin üzerindeki küçücük bir gri lekenin devasa bir kusur gibi konuşulması canını yakıyor, biliyorum. Peki, neden hep "beyaz" olanın hatası konuşulur? Çünkü karanlık, karanlığı gizler. Simsiyah bir duvara atılan çamur fark edilmez bile; ama bembeyaz bir kağıda düşen tek bir nokta, herkesin gözüne batar. Senin hatanın bu kadar çok konuşulması, aslında senin ne kadar temiz ve aydınlık kaldığının en büyük kanıtıdır. Onlar seni kendi bataklıklarına çekmek istiyorlar çünkü senin duruluğun, onların kirliliğini daha çok belli ediyor. Bataklıktan Çıkarken Ayakkabılarını Orada Bırak Kendini suçlu hissettiğini, o kaosa bulaştığın için sanki bir daha hiç temizlenemeyecekmişsin gibi bir "ağırlık" taşıdığını hissediyorsun. Ama şunu hatırla: Bir bataklıktan kurtulmaya çalışırken üzerine çamur sıçraması senin suçun değil, o zeminin doğasıdır. Peygamberimiz bile en yakınlarından, en güvendiği yerlerden iftira ve dışlanma gördüğünde göğsünün daraldığını hissetti. O’na bile "Göğsünün daraldığını biliyoruz" (Hicr, 97) diye seslenildi. Demek ki bu "daralma" hissi, çok insani ve çok kadim bir sancı. Ama şifa da o daralmanın hemen peşinden gelen "İnşirah"ta; yani zihni ve kalbi o gürültüden çekip asıl olana odaklamakta saklı.