Yaşamak, kendi boyutlarına karşı körleşmektir...
Ne sevgiliyiz.... Ne arkadaşız... Birbirini çok iyi tanıyan iki yabancıyız.
Kaç gece unutulmaya çalışıldın , kaç sabah tekrar hatırlandın haberin yok.
Ve ben sende hiç bir şeydim. Sen bende her şeyken....
Akla gelen başa gelir diyolar ya , yalan! Öyle olsa milyonlarca sen düşerdi başıma.
O defteri kapattın "da ________ İçereriğini ezbere biliyorsun_______ Sıkıntı orda..
Büyüdükçe bölündük Çocuk kalsak bölüşürdük.
Unut onu gitsin gönlüm Bu aşk burda bitsin gönlüm
Herşeyi zamana bıraktık zamanımız varmı bikemedik ama
Sen gidince; şehri terk etti Bilal, ezan dahi okuyamad.. Ben ise bu ahir zamanın kirinde doğdum , söyle nereye gideyim Ya Rasulullah
“Şu anda, sana güzel bir söz söyleyebilmek için, on bin kitap okumuş olmayı isterdim" dedi: Gene de az gelişmiş bir cümle söylemeden içim rahat etmeyecek: "Seni tanıdığıma çok sevindim kendi çapımda..." Tutunamayanlar | Oğuz Atay
"Beyim diyor, bizim yolumuz, köprümüz, çeşmemiz yok; kitaplığı ne yapacağız? Anlatıyorum ona: Eğer kitaplığınız olursa, yolunuz, çeşmeniz, köprünüz de olur!" [Fakir Baykurt]